X
تبلیغات
اشعار عرفانی شعرای بزرگ - از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر یادگاری که در این گنبد دوار بماند(حافظ)
اشعار عرفانی شعرای بزرگ
منتخبی از زیباترین اشعار عرفانی مولوی، حافظ،سعدی ،عطار ،عراقی و سایر بزرگان شعر و ادب

 

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند           وان که این کار ندانست در انکار بماند

 اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن         شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند

جز دل من کز ازل تا به ابد عاشق رفت          جاودان کس نشنیدیم که در کار بماند

گشت بیمار که چون چشم تو گردد نرگس     شیوه تو نشدش حاصل و بیمار بماند

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر           یادگاری که در این گنبد دوار بماند

بر جمال تو چنان صورت چین حیران شد      که حدیثش همه جا در در و دیوار بماند

به تماشاگه زلفش دل حافظ روزی             شد که بازآید و جاوید گرفتار بماند         

 

در غزل فوق حافظ به این نکته اشاره دارد که تنها کسانی در حرم یار میمانند که محرم دل خود شده باشند یعنی اینکه همراز و همدم دل خود گشته باشند وانسان همراز دل خود نمیشود مگر اینکه با فطرت توحیدی ضمیر خویش آشنا گشته باشد . انسان بسان گیرنده ایست که امواج گسیل شدۀ خلقت را دریافت میکند البته در صورتی که این گیرنده سالم باشد و اگر گیرندۀ فطرت و دل انسان سالم نباشد از گرفتن امواج آفرینش معذور است. هر کار ماندگاری حاصل نوعی عشق ماندگار به آن کار است و همۀ کارهای بزرگ هنری و اثر دانشمندان بزرگ اینچنین بوده اند.صدای عشق است که ماندگار است و کار بی عشق ماندگاری ندارد.

 



ارسال توسط علیرضا ملکی

اسلایدر